زمینه و هدف: انجام تمرینات نظامی بدون در نظر گرفتن نیازهای ویژه فیزیولوژیکی موجب کاهش ارزش تمرین و ناتوانی در رسیدن به اهداف و نیز عدم موفقیت در آماده کردن افسران برای انجام وظایف شغلی می شود. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش طراحی پروتکل تمرینی ویژه بر اساس نیازهای فیزیولوژیکی پلیس کلانتری بوده است. روش ها: مطالعه حاضر بر روی 100 نفر از نیروهای پلیس کلانتری شهر رشت که در سال 96-97 مشغول به کار بودند، انجام شد. ابتدا ضربان قلب و لاکتات و مقیاس درک فشار در حالت استراحت و سپس همین متغیرها حین ماموریت ماموران کلانتری اندازه گیری شد. این افراد سه جلسه تمرین دایره ای متفاوت را در سه روز مختلف انجام دادند و همبستگی ضربان قلب، اسید لاکتیک و مقیاس درک فشار آن ها با فاکتورهای اندازه گیری شده مشابه پیش و حین ماموریت یررسی شد. همچنین همبستگی سه پروتکل دایره ای نیز باهم مورد برسی قرار گرفت. از روش همستگی پیرسون برای بررسی ارتباط متغیرهای تحقیق استفاده شد (0/05≥, P). یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که بین مقادیر لاکتات، ضربان قلب و مقیاس درک فشار در حین تمرین و ماموریت همبستگی بالایی وجود دارد (0/001≤, P). همچنین بین مقادیر مقادیر لاکتات، ضربان قلب و مقیاس درک فشار در سه نوع تمرین دایره ای تدوین شده همبستگی بالایی وجود داشت (0/01≤, P). نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که، استفاده از تمرینات ویژه پلیس کلانتری با روش دایره ای احتمالا می تواند منجربه آمادگی بیشتر آنان برای انجام ماموریت و مواجهه با خطرات شود.